Zaterdag middag vertrok ik samen met Kurt en Bart naar Olympos, we hoopten hier een nachtje en een dag te kunnen genieten van zon, zee, strand en rust. Na de busreis kwamen we aan in de Kadirs Tree houses, boomhutten  en houten barakken. Ons materiaal afgezet op de kamer trokken we richting de ruïnes van Olympos. Na een wandeling van een 15 tal minuutjes door prachtige natuur en overblijfsels van een oude stad kwamen we aan op het prachtige strand van Olympos. Na het genieten van het prachtige uitzicht trokken we terug richting onze slaapplaats. Onderweg werd konden we onze mening over rust snel het zien want niets anders dan muziek, bars en veel jonge mensen. Na het lekkere avond eten gingen we even buiten bij het kampvuur zitten waar we enkele oude bekenden aantroffen. Koen, toon en Jan oud studenten van bij ons op school waren hier ook om te genieten van het prachtige strand. Na de ontmoetingen hebben we met zen allen nog een stapje in de wereld gezet. Samen met nog enkele Australiërs die we die avond hebben leren kennen. De volgende morgen kregen we een stevig ontbijt voorgeschoteld waarna we met zen allen richting het strand trokken. Na enkele uren liggen zijn we langs de rotsen nar omhoog getrokken waar we een prachtig uitzicht kregen over de baai van Olympos. Toen we rond een uur of vier terug naar Antalya trokken was ik er zeker van hier kom ik ooit nog eens terug, dit is met voorsprong het mooiste plekje dat ik hier in Turkije reeds bezocht heb.

  Zaterdag morgen om half zes vertokken we richting Izmir om een vriend van ski kamp te gaan bezoeken. Na een rit van 9 uur kwamen we aan in Izmir en werden er heel gastvrij ontvangen. We kregen er meteen een versgekookte maaltijd voorgeschoteld, Beurek met rijst en groentjes. Nadien hebben we dan een wandeling gemaakt langs de zee. Izmir vormt namelijk een u met in het midden allemaal zee. Nadien namen we de bood naar de overkant. Daar hebben we een typisch Turks ijsje gegeten. Nadien hebben we nog een bezoek aan een funpark gebracht en om da dag af te luiten zijn we nog een hapje gaan eten in de unif van Izmir en daarna hebben we nog een stapje gezet in het Izmirse studenten nachtleven. Zondag morgen stond toen we opstonden een heus Turks ontbijt klaar. Gemaakt door de vriendin van Taha. Ze had hier meer dan een uur aan bezig geweest, dat noemen ze dus Turkse gastvrijheid, in België zouden we er niet zo veel werk in steken. Nadien zijn we naar de telefrique gegaan. We hebben deze tot boven genomen waar we een prachtig uitzicht kregen over heel Izmir. Nadien hebben we nog een historische lift bezocht. Deze was in die tijd gebouwd voor kinderen, ouderen en zwangere vrouwen zodat ze niet steeds de trappen moesten nemen naar een hoger gelegen straat. Nadien zijn we nog een terrasje gaan doen langs het water. Gezellig maar frisjes. Nadien was het tijd om terug richting appartement te trekken om nog snel een hap je te eten en dan de bus terug te nemen naar Antalya

Omdat jullie niet zouden beginnen denken dat alles hier vakantie is even wat maar over de lessen. Op maandag heb ik twee uur sportmassage. Tot op de dag van vandaag heb ik reeds het ganse lichaam leren masseren uitgezonderd het gezicht en de armen.

Dinsdag heb ik geen les maar volg ik samen met twee Slowaakse meisjes na de school uren nog twee uur salsa.

Woensdag een drukke dag, van 10 tot half 12 help ik mee aan een project in het ziekenhuis met Jimmy, het is dan de bedoeling dat we kinderen met kanker en leukemie een leuke tijd geven. Dit doen we door er spelletjes met te spelen, door knutsel voormiddagen te organiseren,…. Na de middag heb ik dan een uurtje aerobic waar het niveau heel laag ligt. Desondanks heb ik toch al enkele leuke nieuwe bewegingen gezien. Na de aerobic heb ik dan nog twee uur tennis. Daar heb ik er het eerste examen al van op zitten. We moesten tien ballen slaan met fore hand en tien met back hand. In het service gebied was twee punten elders op het veld één en buiten nul. De bedoeling was om zoveel mogelijk punten te halen.

Donderdag heb ik na de middag vier uur scubadiving. Echt een hele ervaring, spijtig dat de lessen zo vaak niet kunnen door gaan. Als het de dag ervoor of de dag zelf geregend heeft kunnen we niet gaan omdat het zicht dan te beperkt is. Dan krijgen we in de plaats een les theorie, niet altijd even gemakkelijk om te volgen maar wij doen ons best en de prof doet zijn best om een beetje engels te praten. Ook donderdag avond ga ik twee uurtjes salsa dansen.

Vrijdag morgen heb ik neg een uurtje tennis om dan de dag en de week af te sluiten met een uurtje aerobic.

Zo laat het nu duidelijk zijn ik doe hier ook nog iets anders dan trips maken en feesten.

Maandag ging ik samen met Bart, Kurt, Jimmy en enkele Belgische vrienden van Jimmy naar een typisch Turkse bar. Na meer dan twee maanden tijd heb ik dan voor de eerste keer nargila gerookt, wat er zo speciaal aan is weet ik niet. Je proeft wel heel goed de smaak van de tabak ( munt, appel,…) maar verder vond ik er niets aan. Dus goed voor een keer maar niet voor meer.

Dinsdag zijn we met zen allen naar het hotel van Kim en steven getrokken. Daar hebben we eigenhandig een deel van een platvorm gelegd om af te springen. Met een bang hartje wandelde ik naar het platvorm waar ik na lang twijfelen met heel veel schrik ben afgesprongen. Nadien gezien viel het allemaal heel goed mee en was het lang niet zo erg als ik dacht. Later op de dag hebben we ook nog een boottocht gemaakt richting de düden watervallen en nog enkele andere wonderen der natuur.

Donderdag avond was ik samen met de andere Belgen uitgenodigd bij onze Turkse vrienden. Daar hebben we kennis mogen maken met ‘sigara beurek’ een turkse specialiteit, gemaakt uit bladerdeeg en gevuld met kaas en peterselie( even kort uitgelegd)/

Vrijdag ben ik samen met de Belgische delegatie gaan raften, een hele ervaring. Het was heel leuk om een keertje te doen maar voor mij mocht het best wel wat wilder zijn. Het water was echt ijskoud, gelukkig ben ik er niet in gevallen want dat zou koud lijden geweest zijn voor de rest van de dag. Na het raften regen we gebarbecuede kip en groentjes voor geschoteld. ’S Avonds was het dan party. Eerst hebben we een voordrink gehouden op appartement om dan vol goede moet aan het zwaardere werk te beginnen en een pracht week af te sluiten.

Zaterdag morgen vertrok ik samen met Kurt en Bart na een korte nacht naar Aspendos. Eerst namen we de dolmus naar de verzamelplaats van de bussen, maar blijkbaar waren w aan de verkeerde kant opgestapt woordoor onze trip meer dan twee uur duurde. Daarna namen we de bus naar Bellik, daar werden we dan afgezet in een buitenwijk waar we moesten overstappen op een busje vol met schoolkinderen.

Na een rit van in totaal meer dan vijf uur kwamen we dan eindelijk aan in Aspendos, en toen bleek de rit meer dan de moeite waard te zijn. Middenin de natuur stonden daar de restanten van een oud theater. Het was echt heel erg goed bewaard gebleven en echt prachtig om te zien. Verder waren er ook nog de ruïnes te bezichtigen van een aquaduct, tempels,….

Na ons bezoek restte alleen nog de vraag hoe geraken we nu terug? Omdat het busje niet echt op vaste tijdsstippen reed besloten we te liften. Na enkele mislukte pogingen vonden we iemand die richting Antalya reed en toeval of niet ze spraken nog Nederlands ook. Op een half uurtje tijd waren we in Perge we afgezet werden en de dolmus terug naar huis namen. En binnen het uur waren we vanuit Aspendos terug in het apartement

Vorige weer woensdag ben ik samen met de moeders en Kurt een tripje gaan maken op zee. We wandelde door de haven en daar werden we de hele tijd aangehaald om mee te vare. Ze vroegen eerst Tien euro per persoon en uiteindelijk zijn we voor 2,5 Euro een uurtje gaan varen. We hebben een groot deel van de kust afgevaren. Het was prachtig weer waardoor we hier een mooi kleurtje aan over gehouden hebben.

Vrijdag was dan hun laatste dag dus besloten we nog eens een bezoekje te brengen aan Side en deze keer hopelijk ook aan de watervallen van Manavgat. We namen de bus naar side en daar hebben we nog eens alle historische plaatsjes bezocht. Deze keer hadden we ook meer geluk met het weer waardoor alles nog veel knapper leek. Nog voor de middag vertrokken we naar Manavgat waar we deze keer toch de weg vonden naar de watervallen. Dit viel wel een beetje tegen. De watervallen op zch waren heel knap maar verder was er niet veel te zien. Na onze picknick zijn we dan ook terug gekeerd naar Side om daar nog enkele winkeltjes af te gaan op zoek naar souvenirs voor het thuisfront.

Zaterdag morgen trok ik samen met Bart en Kurt naar Perge ( de oude stad)met de Dolmus. Afgezet met de dolmus was het nog een heel eind waardoor we besloten te liften. Het duurde niet lang of we hadden er een vast (de mensen zijn hier echt super gastvrij). Aangekomen in perge bezochten we de ruïnes van de oude stad. We gingen door de oude stadsmuren naar binnen en kregen daar de restanten van kerken, fontijnen, tempels, en nog zo veel meer te zien.

Nadien wouden we ook nog graag een bezoekje brengen aan het oude theater. Maar dit was spijtig genoeg gesloten wegens werken en dus zijn we maar weer naar huis gelift.

Dinsdag ging ik samen met mij moeder, Kurt en die zijn moeder (zij zijn hier voor een weekje op bezoek) naar de watervallen. Eerst trokken we met zenallen naar de Düden. Deze was helemaal aangelegd voor de touristen wat makte dat we de water vallen heel goed konden zien, van dicht bij en van op veel verschillende plaatsen. Nadien hebben we ook nog een bezoekje gebracht aan de kursunlu watervallen. Deze waren wel minder toeristisch, maar het park waarin ze zich bevonden was prachtig van natuur, je kon er mooie wandelingen in maken.

Zaterdag morgen trok ik samen met Bart en Kurt naar Perge ( de oude stad)met de Dolmus. Afgezet met de dolmus was het nog een heel eind waardoor we besloten te liften. Het duurde niet lang of we hadden er een vast (de mensen zijn hier echt super gastvrij). Aangekomen in perge bezochten we de ruïnes van de oude stad. We gingen door de oude stadsmuren naar binnen en kregen daar de restanten van kerken, fontijnen, tempels, en nog zo veel meer te zien.

Nadien wouden we ook nog graag een bezoekje brengen aan het oude theater. Maar dit was spijtig genoeg gesloten wegens werken en dus zijn we maar weer naar huis gelift.

Dinsdag ging ik samen met mij moeder, Kurt en die zijn moeder (zij zijn hier voor een weekje op bezoek) naar de watervallen. Eerst trokken we met zenallen naar de Düden. Deze was helemaal aangelegd voor de touristen wat makte dat we de water vallen heel goed konden zien, van dicht bij en van op veel verschillende plaatsen. Nadien hebben we ook nog een bezoekje gebracht aan de kursunlu watervallen. Deze waren wel minder toeristisch, maar het park waarin ze zich bevonden was prachtig van natuur, je kon er mooie wandelingen in maken.

Vrijdagavond vertok ik samen met Kurt voor enkele dagen naar Istanbul. Na een busrit van meer dan 12 uur kwamen we aan in het appartement van Chantal ( een Erasmusstudente uit Italië die nu voor enkele dagen in Antalya verblijft ). Toen we in Istanbul aankwamen vertrokken we meteen met de bus naar Sultanahmet, zowat DE plaats om te bezoeken in Istanbul. Daar trokken we dan eerst naar de Hagia Sophia en verder naar de blue Mosque. Later gingen we naar het Topkpii Palace, het oude Paleis van de sultans van Turkije nu omgebouwd tot een museum. Na de middag brachten we nog een bezoek aan de basilica Cistern het vroegere ondergrondse waternetwerk van Istanbul. Nadien hebben we nog enkele kleinere moskee bezocht en als laatste van die dag de grand Bazaar. Een overdekt winkelcentrum met allemaal kleine winkeltjes.

Zondag, onze tweede dag in Istanbul hebben we eerst een bezoek gebracht aan het dolmabahce palace. Het paleis waar Ataturk ( de stichter van de nieuwe republiek Turkije) gestorven is. We hebben hier een rondleiding gekregen van meer dan twee uur waardoor onze voormiddag er bijna meteen opzat. Na het paleis was het de beurt aan het voetbalstadion van Besiktas. We konden wel geen kijkje nemen binnenin maar we hadden een prachtig uitzicht om het stadion vanaf een hoger gelegen straat. Na het bezoek aan het stadion hebben we de boot genomen naar Ûskudar een stad in het Aziatische deel van Turkije. Hier hebben we dan ook enkele moskees en andere toeristische plaatsen bezocht om daarna de boot terug te nemen naar de thuisbasis, tot zover onze tweede dag.

Maandag was  dan onze laatste dag, nog tijd genoeg dus om Taksim te bezoeken. Dit is het nieuwere en modernere gedeelte van Istanbul. We hebben daar door de meer dan twee kilometer lange winkelstraat ( istklal caddesi) gewandeld om zo uit te komen op Galata toren. Na de middag zijn we dan met de metro richting het voetbalstadion van Galatasaray gereden. Hier hadden we meer geluk dan bij Besiktas. Er stonden enkele poorten open waardoor we zonder problemen ook binnen een kijkje konden nemen. Voor we de bus terug namen naar Antalya hebben we nog even de tijd genomen om te proeven van een Turkse lekkernij, Kumpir. Wat is dit zullen jullie je nu wel afvragen, dit is een aardappel gekookt in de schil die men dan open snijd en vult met groenten naar keuze. Snel klaar en heel lekker.

Tot zover onze trip naar Istanbul die meer dan de moeite waard was.

Hagia Sophia, Blue Mosque, Topkapii palace, Basilica Cistern, Dolmabahce palace, stadion van Besiktas, Op de boot, galata toren, stadion van Galatasaray, Kumpir

Zaterdagavond kwamen onze Turkse vrienden op bezoek voor een baklavafeestje. Het Erasmus team had hen vorige week verslagen met een partijtje voetbal en daarom moesten zij ons trakteren op twee kilo baklava ( een Turks lekkernij ). Gelukkig dat we Jimmy hadden en nog drie Turkse meisjes om te vertalen want die turken praten geen woord engels dus was het vaak veel uitleggen aan de hand van gebaren, maar dat maakt het juist interessant en speciaal. Eens ons bezoek weg was hebben we nog een kleine party gehouden met een fles goede Belgische appel jenever.

Zondag ben ik dan samen met Jimmy, Premek, Bart en Kurt Naar een restaurant gewandeld boven op een berg. We hebben er meer dan twee uur en een half over gedaan en dat tegen een hoog tempo. Maar het was allemaal meer dan de moeite waard. Eens boven kregen we een prachtig uitzicht voorgeschoteld. Na een korte rust pauze waren we klaar voor de tocht naar beneden. We waren ongeveer 40 minuten aan het dalen en sommigen van ons zaten er echt door. Toen hoorden we plots dat er een auto aan kwam, onze redder in nood. De auto had een laadbak waar we allen in konden. Dus binnen de 15 minuten waren we beneden en dus nog tijd genoeg om even aan het strand te gaan liggen.

Baklavafeestje, Kotparty ( Frans, Greg, ik, Jimmy, Bart, Premek, Pavel en Kurt , zıcht op zee, boven op de berg,  de lift